W 25. rocznicę odnowienia ośrodka duszpasterskiego w Hucie Polańskiej duchowni i świeccy dziękowali Bogu za odbudowany kościół i wznowione działania duszpasterskie.
Mszą świętą pod przewodnictwem ks. bp Kazimierza Górnego w dniu 10 września 2016 roku, rozpoczęła się konferencja naukowa pn. „Huta Polańska dawniej i dziś”, zorganizowana przez Ośrodek Archiwów, Bibliotek i Muzeów Kościelnych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II oraz Parafię Katedralną Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzeszowie.”

Na wstępie głos zabrał ks. Jan Delekta, pracujący na tym terenie, kilkanaście lat, obecnie proboszcz Parafii Katedralnej NSPJ w Rzeszowie:

- Ogromna radość napełnia moje serce. Mogę powiedzieć, tak jak 25 lat temu kiedy po raz pierwszy pod murami tej świątyni stanęliśmy w ten jesienny czas, aby Bogu polecać wszystkie nasze intencje, a nade wszystko tych, którzy nawiedzili tę ziemię w swoim życiu i swojej śmierci. Tych, których losy dotknęły ziemi Beskidu Niskiego. I tak się zaczęło. Pod ruinami tej świątyni świętowaliśmy tą pierwszą uroczystość dziękczynną na temat ocalenia, za to że te ruiny zaczęły żyć i to życie weszło w życie tych, których tę ziemię nawiedzali. Witam księdza biskupa Kazimierza, który tu przybywał od początku, błogosławił, cieszył się i radował. Witam wszystkich kapłanów oraz tych, którzy odpowiedzili na to nasze zaproszenie i radują się śpiewając Bogu dziękczynne „Te Deum”. Witam myśliwych z Kola Zacisze w Krośnie, chór Cantamus z Pstrągowej. Witam wszystkich tych, którzy cząstkę tej ziemi i jej dziejów w sercu noszą.

Przybyli na konferencje naukowcy zaprezentowali m.in. historię powstania miejscowości i jej dziejów, budowę kościoła oraz dzieje ośrodka duszpasterskiego. W sumie zebrani wysłuchali siedmiu referatów: Daniela Nowaka, pt. „Geneza i początki miejscowości”;. Krzysztofa Haptasia, „Społeczność Huty Polańskiej w świetle akt metrykalnych parafii w Nowy Żmigrodzie”; Doroty Zańko, „Huta Polańska we wspomnieniach jej dawnych mieszkańców”; Bartosza Walickiego, „Wizytacja kanoniczna ośrodka duszpasterskiego w 1906 r.”; ks. Krzysztofa Szopy, pt. „Budowa kościoła w Hucie Polańskiej w okresie międzywojennym”; ks. Waldemara W. Żurka SDB, „Odnowienie ośrodka duszpasterskiego i jego dzieje w latach 1991-2016”; ks. Krzysztofa Wilczkiewicza, „Możliwości rozwoju ośrodka duszpasterskiego w Hucie Polańskiej. Perspektywa pastoralna”. Moderatorem konferencji był ks. Sławomir Zych z KUL, autor książki „Huta Polańska. Dzieje ośrodka duszpasterskiego. Materiały z konferencji zostaną opublikowane.

Budowa kościoła w Hucie Polańskiej położonej w obrębie Beskidu Niskiego rozpoczęła się w 1935 r., poświęcenie zaplanowano na wrzesień 1939 r., lecz II wojna światowa przerwała te plany. Niemcy wysiedlili wieś, która podczas Operacji Dukielsko- Preszowskiej w 1944 roku została doszczętnie zniszczona przez niemiecki ogień artyleryjski.

Po wojnie, przez kilkadziesiąt lat, ruiny kościoła niszczały. Pod koniec lat osiemdziesiątych zainteresował się nimi ks. Jan Delekta, ówczesny proboszcz parafii w Polanach, obecny proboszcz parafii katedralnej w Rzeszowie. W 1991 r. ks. Delekta zainicjował odbudowę zrujnowanego kościoła. Pomoc przynieśli członkowie Koła Myśliwskiego „Zacisze” z Krosna, którzy polowali na tamtych terenach. Powstanie Magurskiego Parku Narodowego spowodowało, że myśliwi musieli opuścić to łowisko. Współpraca z ks. Janem Delektą istnieje do dzisiaj. Podczas mszy świętej członkowie koła: Ludwik Oczoś, Witold Szymański i Zbigniew Cichoń wręczyli bp Kazimierzowi Górnemu okolicznościowe patery z datami 1991-2016, z prośbą o przekazanie ich także, bp. Janowi Wątrobie oraz bp. Edwardowi Białogłowskiemu z Rzeszowa. Natomiast prezes Koła Stanisław Ząbik przekazał ks. Janowi Delekcie metaloplastyczną pracę, na której widnieje kościół z Huty Polańskiej.

W ciągu roku odbywają się tutaj dwie uroczyste msze ku czci patronów kościoła: św. Janowi z Dukli- w pierwszą niedzielę lipca i św. Hubertowi- w pierwszą niedzielę po Wszystkich Świętych. Swoisty urok tego miejsca powoduje, że przyjeżdżają w te dni spore grupy myśliwych, wiernych oraz tych, których rodziny tutaj kiedyś żyły, pośród beskidzkich lasów, gór i dolin.